Чи бояд кайрд, ки ба доди шумо расанд ?

Мехоҳед, ки мушкилии худро ҳал кунед вале ба доду оҳи шумо касе намерасад? Пас дар ин мақола роҳҳои ҳалли ин масъала оварда шудааст. Хонед ва дигарон ҳам ирсол намоед!

Дар зиндагӣ, афтидану хестан, бемориву танҳогӣ, бепуливу камбағалӣ, тарсу ҳарос ва ҷумла як қатор мушкилиҳо ҳастанд, ки аз онҳо мехоҳем гурезем вале баъзеи мо ба доми ин он меафтем ва касоне, ки то андозае имконият дошта бошанд пас дар раҳоии он чора андешида бо ба худ ҳаёти хубро барқарор мекунанд. Шахсоне ки дар ҳалли мушилиашон роҳҳи наҷот наёфтанд тавсия дода мешавад, ки аз усулҳои зерин истифода баранд ва ба рӯзи хуш ки боз расидан дасти ёрӣ расондан ба шахсони барҷомондаро фаромуш насозанд!

dast-yori

Чихеле, ки медонем қариб нисфи мушкилии инсонро пул ҳал мекунад, чунки пул ин миёнаравест дар ҷамъият ки боварии одамон ба он зиёд буда бо он метавонанд, молу хизмати лозимаро ба худ дарёфт намоянд. Вале на ҳама вақт пул мушкилиро ҳал мекунад. Масалан ҳолатҳо лозим ҳастанд, ки кифо аст, ки кас соҳи ҷойи корӣ шавад ва мушкилиҳояш бо ин роҳ ҳал шаванд ва ё ба кас танҳо сухану панди нек кифо аст, ки аз роҳи бад баргардаду ободии худ ва ҷомеаро андешад. Хуллас номгӯи роҳҳои ҳалли мушкили дар поён оварда шудаанд ва онро ба шумо тавсия медиҳем ки истифода баред ва ба дигарон ҳам гӯед.

  1. Дар ҳолати мушкилӣ доштанатон пеш аз ҳама ба шахсони наздикатон доир ба ин масъала гӯед ва холатро нишон диҳед. Шояд онҳо аввал ба шумо кумаки дилсузона мекунад, чунки онҳо ба шумо пайвандонатон ва дустонатон мебошад;
  2. Дар ҳолати ёрӣ нарасонидани хешу таборатон пас муроҷиат ба роҳбарони маҳаллаатон/деҳа/ҳукумат кунед. Роҳбари маҳалла аз ҳолу аҳволи шумо хабардор шуда шояд кушиш кунад, ки ба шумо мусоидат кунад. Баробари ин роҳбари маҳҳала хабардор мешавад, ки хешу табори шумо кутоҳдаст ё беинсоф будаанд, ки ба шумо дасти кумак нарасондаанд;
  3. Ба масҷид ва муллои масҷид муроҷиат кунед. Дар аксар ҳолат мардуми имондор ба шахси муҳтоҷ дасти кумакро дареғ намедорад.
  4. Мактуб ба роҳбарони ташкилоту корхонаҳо аз ҷумла Бонкҳо, корхонаҳои бузург навишта ирсол намоед. Вақте ки мактуб менависед ҳатман нусхаи шиноснома, рақамҳои телефонро замима карда, сабабу далелҳоро баён намоед.
  5. Ба дустону рафиқон муроҷиат куне два ба онҳо занг занед ва ҳаракат кунед ки талаби худро бо эҳтиромона баён намоед. Шояд онҳо кутоҳдаст бошанд ва аз дасти ёри расонидан натавонистан худро шармгин ҳисобида аз муносибати минбаъда дар канор ҷӯянд;
  6. Ба сари кӯчаи серодам бароед ва дар наздатон руймол монда талаби мадад аз мардуми мегузашта пурсед. Лек дар ҳама ҳолатҳо пеш аз ҳама ҳаррӯза аз Аллоҳ мадад пурсед ва аз умеди рӯзи нек бошед.

Комментарии