Сураи Ал Мулк (Таборак)

Сураи Ал Мулк (арабӣ سورة الملك‎‎ ), ки онро инчунин сураи Таборак дар байни мардум меноманд, сураи 67-умини китоби Қуръони карим буда маънои «»Ҳукмрониро» дораду, иборат аз 30 оят мебошад ва дар Макка нозил шудааст. Калимаҳои «Мулк» ё худ «Таборак», ки дар ояти аввалини ҳамин сура омаддааст, сабаби чунин номдории ин сура мебошад.

Мафҳуми асосии ин сураи муқаддас аз он иборат аст, ки назару андешаро ба нишонаҳои шаҳодаткунанда бар бузургии Оллоҳ дар руҳу тамоми дунё (осмону замин) бо мақсади овардани имони одамон ба Оллоҳ ва бар рузи қиёмат мебошад.

Видеои тарзи хондан (барои шунидан ва омузиш)

 

Ин шакли садоии (MP3) сураи Мулкро шайх Миршари талафуз кардааст.

Дар поён матни пурраи Сураи Мулк ба забони тоҷикӣ ва арабӣ оварда шудааст, ки метавонед истифода намоед. Инчунин барои шунидану гирифтани Сураи Мулк дар формати видеои, хаттӣ (PDF) ва овозӣ (MP3) низ ин ҷо ҳастанд, ки гирифтани (скачать) он озодона аст. Тавсия менамоем, ки барои шинос шудан оиди хондани ҳар як ояти Сураи таборак аз сомонаи falaq . ru низ истифода баред.

Тарҷумаи сураи Мулк (Таборак ) ба забони тоҷикӣ

Ба номи Худои бахшандаи меҳрубон

  1. Бисёр бо баракат аст зоте, ки ба яди қудрати ӯст, подшоҳи ва у бар ҳама чиз қодиру тавоност.
  2. Он Худое, ки офарид маргу ҳаётро то, ки имтиҳон кунад шуморо, кик адом яке аз шумо накутар аст дар амал кардан ва уст ғолибу омурзанда.
  3. У зотест, ки офарид ҳафт қабати осмонро ру ба руй намебини эй бинанда дар офариниши Худо ҳеҷ нуқс оне дубора бингар оё мебини дар он рахнае (ё шикастагиеро).
  4. Боз бор-бор нигоҳ кун дар осмон лек дар ҳар нигоҳ боз ояд чашмат аз ҷониби ту хору ноумеду мондашуда.
  5. Ҳамоно зиннат додем осмони дунёро ба си торандагон ва сохтем он ситорагонро асбоби раҷми шайтонҳо ва муҳаё кардем барои шайтонҳо азоби дузахро.
  6. Ва барои кофирон азоби дузах аст ва бад ҷоест дузах.
  7. Чун партофта шавад кофиронро дар дузах мешунаванд аз дузах овозеро (мисли бонки хар) ва он дузах ҷуш мезанад.
  8. Қариб аст, ки пора пора шавад аз хашму ғазаб ҳаргоҳе, ки партофта шавад дар дузах гуруҳеро, нигаҳбонони дузах аз он гуруҳи дузахониён пурсанд: оё наёмада буд (дар дунё) ҳеҷ паёмбаре? (барои даъвати шумо).
  9. (Дузахиҳо) гуянд: «Оре омада буд ба мо паёмбар (лек) мо уро такзиб кардем ва гуфтем: «фуруд наёвардааст Худо ҳеҷ чизро ҳамоно шумо дар гумроҳиед»».
  10. Ва гуянд (кофирон): Агар мо мешунидем ё ким о мефаҳмидем имруз дар гуруҳи дузахиҳо дохил намешудем.
  11. Пас иқрор карданд ба гуноҳи худ, пас лаънат бод бар дузахиҳо.
  12. Онҳое ки метарсанд аз Худои худ ғоибона, барояшон мағфирату аҷри бузург аст.
  13. Чи пинҳон кунед, ё ошкоро гуед сухани худро, зеро Худо доност ба он чи дар дилҳост.
  14. Оё намедонад, зоте ки офарид (аз нестӣ ба ҳастӣ) ва уст борик бину хабардор (аз ҳоли ҳарчиз).
  15. У зоте, ки мусаххар сохт барои шумо заминро то роҳ равед дар атрофи он ва бихуред аз ризқу рузии Худо додав а ба суи уст барангехтан.
  16. Оё эмин шудед аз (азоби) зоте, ки (мегузарад амри у) дар осмон аз ин, ки фуру барад шуморо ба замин? Пас ногаҳон замин ба ҷунбиш ҳаракат ояд.
  17. Ёки хотирҷамъед аз азоби зоте, ки дар осмон аст аз ин, ки сангборон кунад шуморо хоҳед донист, ки чигуна аст азобу тарсонидани ман.
  18. Ҳамоно такзиб намуданд онон, ки пеш аз эшон буданд пас чигуна шуд ба онҳо азобу уқубати ман?
  19. Оё надиданд мурғони ҳаворо, ки дар парвоз болои сарашонанд, ки мекушоянд дар вақти парвоз ду боли худро ва гоҳе ҷамъ мекунанд онро нигоҳ намедоранд онҳоро магар Худо. Албатта Худо ба ҳоли ҳар чиз биност.
  20. Эй мушкирон; кист лашкару ёрдамчӣ барои шумо, ки нусрат медиҳад шуморо ба ҷуз Худо? Ҳамоно кофирон оғуштадар ғуруру фиребанд.
  21. Агар боз доранд Худо ризқу рузиашонро аз шумо кист, ки ризқу-рузӣ диҳад шуморо? Балки сахт пайвастаанд дар саркашӣ ва рамидагӣ.
  22. Оё касе, ки нагунсор афтода бар руи худ роҳёфтатар аст, ё касе, ки роҳмеравад ба роҳи рост, рост истода.
  23. Бигу: Он зоте, ки биёфарид шуморо ва барои шумо шунавоӣ, биноӣ ва дилҳо дод. Лек шумо кам шукру сипос мекунед.
  24. Бигу: Уст зоте, ки пароканда сохт шуморо дар рӯи замин ва ба сӯи он зот (дар қиёмат) ҳашр мешавед.
  25. (Кофирон) мегуянд: «Кай бошад омадани қиёмат?» Агар рост гӯед?
  26. Эй Муҳаммад (САВ) ба кофирон бигу: Ҳамоно омадани қиёматро Худо медонад, ман танҳо тарсонандаи ошкорояму бас.
  27. Вақте, ки мебинанд он ваъдаро наздикшуда, сиёҳ шавад руяшон ва гуфта мешавад ба онҳо : Ин аст он чи, ки талаб мекардед.
  28. Бигу: Оё дидед агар ҳалок кунад Худо маро ва пайравони маро, ё раҳм кунад Худо бар мо, пас «Ки наҷот медиҳад кофиронро аз азоби дарднок?».
  29. Бигу: Уст зоте, ки бахшоянда аст, мо ба он зот имон овардем ва бар зоти у таваккул намудем, пас хоҳанд донист, ки «кист дар гумроҳии ошкоршуда».
  30. Бигу: Оё дидед агар оби шумо фуру равад зери замин пас кӣ биёрад ба шумо оби равонро?!

Сураи мулк ба забони араби (матн, хатти, текст)

سورة «الملك

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ

تَبَارَكَ الَّذِي بِيَدِهِ الْمُلْكُ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ (1
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ (2
الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا مَّا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِن تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِن فُطُورٍ (3
ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِأً وَهُوَ حَسِيرٌ (4
وَلَقَدْ زَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِمَصَابِيحَ وَجَعَلْنَاهَا رُجُومًا لِّلشَّيَاطِينِ وَأَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابَ السَّعِيرِ (5
وَلِلَّذِينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذَابُ جَهَنَّمَ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ (6
إِذَا أُلْقُوا فِيهَا سَمِعُوا لَهَا شَهِيقًا وَهِيَ تَفُورُ (7
تَكَادُ تَمَيَّزُ مِنَ الْغَيْظِ كُلَّمَا أُلْقِيَ فِيهَا فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُهَا أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَذِيرٌ (8
قَالُوا بَلَى قَدْ جَاءنَا نَذِيرٌ فَكَذَّبْنَا وَقُلْنَا مَا نَزَّلَ اللَّهُ مِن شَيْءٍ إِنْ أَنتُمْ إِلَّا فِي ضَلَالٍ كَبِيرٍ (9
وَقَالُوا لَوْ كُنَّا نَسْمَعُ أَوْ نَعْقِلُ مَا كُنَّا فِي أَصْحَابِ السَّعِيرِ (10
فَاعْتَرَفُوا بِذَنبِهِمْ فَسُحْقًا لِّأَصْحَابِ السَّعِيرِ (11
إِنَّ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُم بِالْغَيْبِ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَأَجْرٌ كَبِيرٌ (12
وَأَسِرُّوا قَوْلَكُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ إِنَّهُ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ (13
أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ (14
هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا فَامْشُوا فِي مَنَاكِبِهَا وَكُلُوا مِن رِّزْقِهِ وَإِلَيْهِ النُّشُورُ (15
أَأَمِنتُم مَّن فِي السَّمَاء أَن يَخْسِفَ بِكُمُ الأَرْضَ فَإِذَا هِيَ تَمُورُ (16
أَمْ أَمِنتُم مَّن فِي السَّمَاء أَن يُرْسِلَ عَلَيْكُمْ حَاصِبًا فَسَتَعْلَمُونَ كَيْفَ نَذِيرِ (17
وَلَقَدْ كَذَّبَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ فَكَيْفَ كَانَ نَكِيرِ (18
أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الطَّيْرِ فَوْقَهُمْ صَافَّاتٍ وَيَقْبِضْنَ مَا يُمْسِكُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمَنُ إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ بَصِيرٌ (19
أَمَّنْ هَذَا الَّذِي هُوَ جُندٌ لَّكُمْ يَنصُرُكُم مِّن دُونِ الرَّحْمَنِ إِنِ الْكَافِرُونَ إِلَّا فِي غُرُورٍ (20
أَمَّنْ هَذَا الَّذِي يَرْزُقُكُمْ إِنْ أَمْسَكَ رِزْقَهُ بَل لَّجُّوا فِي عُتُوٍّ وَنُفُورٍ (21
أَفَمَن يَمْشِي مُكِبًّا عَلَى وَجْهِهِ أَهْدَى أَمَّن يَمْشِي سَوِيًّا عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ (22
قُلْ هُوَ الَّذِي أَنشَأَكُمْ وَجَعَلَ لَكُمُ السَّمْعَ وَالْأَبْصَارَ وَالْأَفْئِدَةَ قَلِيلًا مَّا تَشْكُرُونَ (23
قُلْ هُوَ الَّذِي ذَرَأَكُمْ فِي الْأَرْضِ وَإِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (24
وَيَقُولُونَ مَتَى هَذَا الْوَعْدُ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ (25
قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِندَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُّبِينٌ (26
فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَقِيلَ هَذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَدَّعُونَ (27
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَهْلَكَنِيَ اللَّهُ وَمَن مَّعِيَ أَوْ رَحِمَنَا فَمَن يُجِيرُ الْكَافِرِينَ مِنْ عَذَابٍ أَلِيمٍ (28
قُلْ هُوَ الرَّحْمَنُ آمَنَّا بِهِ وَعَلَيْهِ تَوَكَّلْنَا فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ (29
قُلْ أَرَأَيْتُمْ إِنْ أَصْبَحَ مَاؤُكُمْ غَوْرًا فَمَن يَأْتِيكُم بِمَاء مَّعِينٍ (30

Тарзи хондани сураи Мулк ба забони аслии арабӣ (10 ояти аввал)

Бисмиллаҳи роҳмани роҳим. 

  1. Табааракал лази биядиҳҳил мулку ва ҳуваа алаа кулли шаин қадиир,
  2. Аллазӣ халақал мавта вал ҳаяата ли яблувакум ай-юкум аҳсану ъамала ва ҳувал азизъул ғафур.
  3. Аллази халақа сабъа самаваатин тибаақаъ маа тарофи халқир-роҳмани мин тафавутъ, фарҷиъил басара ҳалтаромин футуур.
  4. Суммарҷиъил басара кар-ратайни янқалиб илайкал басару хосиав ва ҳува ҳасир.
  5. Ва лақад заяаннас самаъад дуня бимасоъ биҳа ва ҷаъалнаҳа руҷумал лиш шайатин ва аътадна лаҳум ъазаас сайир.
  6. Ва лилаҳина кафару би роббиҳи ъазабу ҷаҳаннам ва бисал масиир.
  7. Изаа улқу фиъа самиъулаҳа шаҳиқав ва ҳия тафур.
  8. Такаду тамая уазу минал ғаайв куламаа улқия фиҳа фавҷун саъалаҳу хайзанатуҳа ъалам ятикум назир.
  9. Қаалуу бала қад ҷаъанаа назийрун фа казабна ва қулнаа маа наззаалал-лоҳу мин шайин ин антум илайфси залаалин кабир.
  10. Ва қалу лав кунаа насмаъ ав наъкилу маа куннаа фиъа асҳабис сайир/

Бояд гуфт, ки бо назардошти набудани ҳарфҳои хос барои талафузи садоҳои махсуси ҳарфҳои арабӣ ба ҷояш ҳарфҳои монандтар гузошта шудааст. Барои ҳамин ҳам барои аз-ёд кардани сураҳои Қуръон беҳтараш аз шакли овозӣ, ки дар боло оварда шудааст истифода баред ва ба хатогӣ роҳ надиҳед. Дар боло овардашуда шакли кирилиро барои каме ёрӣ дар азхудкуни истифода бурда метавонед вале боз ҳам аз нозукиҳояш аз шакли овозӣ истифода бубаред!

Комментарии